Alles gaat zijn gangetje.
Je staat op, doet je ronde in het salon, zet een dampende kop koffie die heerlijk ruikt. Je begroet klanten die je al járen kent. Het agendaboekje ligt klaar op de balie. Je opent op de juiste dag, er zijn afspraken, er is werk, en je klanten zijn tevreden.
Wat wil een mens nog meer?
Rust en stabiliteit
Het klinkt als rust & stabiliteit, en dat is het ook.
Maar ergens diep van binnen knaagt er iets kleins.
Een stemmetje dat fluistert “zou er niet meer kunnen zijn?”
Je negeert het. Je hebt het druk genoeg, en eerlijk, je weet ook niet waar je moet beginnen.
De stilstand die ik niet voelde.
Ik herken dat gevoel. Want ik was daar.
Die rustige routine die zo vertrouwd aanvoelt, maar tegelijk ook wat verstikkend kan zijn. Mijn dagen zaten vol. Mijn klanten waren content. Mijn werkplek draaide goed.
Maar er gebeurde niets nieuws.
Geen vooruitgang. Geen groei.
En als ik eerlijk ben, was ik vaak moe. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Altijd alles alleen doen. Geen overzicht, geen plan, gewoon voortdoen. Leven in de waan van de dag. Waarom veranderen, als het nu werkt?
Marketing? Een website?
Sociale media met een échte contentplanning?
Nee hoor. Laat maar.
Ik had daar geen kaas van gegeten. Ik had dat ook nooit geleerd. Het voelde alsof elke stap me geld zou kosten dat ik niet had. Dus liet ik alles zoals het was. “Het is goed zo.”
Wat ik toen niet zag, is dat ik mezelf daarmee klein hield.
Ik dacht dat uitgeven gelijk stond aan verlies.
Wat ik toen niet wist was dat de juiste ondersteuning je net meer oplevert: tijd, rust, groei, vertrouwen.
_____
Maar dat zie je pas… als je het durft proberen.
_____
Het moment dat iets begon te verschuiven.
Het begon met iets kleins. Een simpel berichtje op Instagram.
Beeld het je even in. We zijn in 2006.
Een gewone avond. De kapper, (dat was ik toen,) zit in haar zetel. Doelloos scrollend. Een beetje op automatische piloot.
En plots blijft ze hangen bij een post.
Een foto van een collega-kapper, met daarboven de woorden:
“Je hoeft niet alles alleen te doen.”
Hier bleef ze hangen en wou weten waar dit over gaat. Ze stopt met scrollen, leest de tekst en er gebeurt iets. Een klein schokje van herkenning. Alsof iemand in haar hoofd keek.
Zij werkte net als ik.
De post die ik toen las, ging over een vrouw die een keuze had gemaakt die haar leven veranderde. Ze besloot dat ze niet alles alleen hoefde te dragen. Het ging over het durven kiezen: blijf je alles opstapelen en zelf proberen, of besteed je bepaalde zaken uit om zo ruimte voor jezelf te creëren? Wat me raakte, was hoe oprecht ze deelde dat ze spijt had dat ze deze stap niet veel eerder had genomen.
En op dat moment voelde ik het ook: “Misschien moet ik toch eens luisteren.”
Een Voorzichtige Eerste Stap
Ik besloot haar een berichtje te sturen. Geen grootse of ingewikkelde woorden, maar gewoon iets eenvoudigs en oprechts:
“Hoi, ik heb je post gezien. Ik weet niet of dit voor mij is, maar ik ben benieuwd. Wil je me hier wat over vertellen?”
Het was een kleine, voorzichtige stap, maar het voelde als een eerste opening naar iets nieuws. En soms is dat precies wat je nodig hebt: een klein begin, eenvoudig, maar met potentieel voor verandering.
Groei Door Uitdagingen en Zelfreflectie
Tijdens die periode waren er verschillende momenten waarop ik écht leerde verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen keuzes. Het ging niet alleen om beslissingen durven nemen, maar ook om loslaten en accepteren dat het idee van “alles is ok” soms te eenvoudig is. Het was een proces van bewustwording waarin ik mezelf uitdaagde om verder te gaan dan het comfortabele, om doelen te stellen die mijn horizon verruimden en me uit mijn comfortzone haalden. Het leerde me dat groei vaak juist ontstaat door uitdagingen toe te laten en ruimte te maken voor persoonlijke ontwikkeling.
We zijn ondertussen in 2024. En ik sta nu zelf aan de andere kant van dit verhaal.
Vandaag ben ík degene die je mag bellen en vragen: “Mag ik hier even een woordje uitleg over?” Door mijn ervaring als kapper weet ik precies hoe jij je soms voelt. En in de jaren dat ik les gaf, zag ik waar zóveel ondernemers vastlopen. Ondernemen kwam amper aan bod in de opleidingen. Net door daar anders naar te leren kijken, kan ik vandaag die manier van denken aan jou doorgeven. Zodat jij niet hoeft te blijven zoeken of twijfelen, maar opnieuw grip krijgt op je salon én op jezelf.
Reactie plaatsen
Reacties