Het verhaal van een kapster die haar eigen pad koos.

Gepubliceerd op 1 februari 2026 om 19:15

"Weg van haar"

Alleen al haar salonnaam doet je even stilstaan. "Weg van Haar"  klinkt eigenzinnig, een tikje rebels misschien, maar vooral heel bewust.                      En hoe langer ik bij Laura in het salon was, hoe duidelijker het werd: die naam is geen toeval. Net zoals haar manier van werken dat niet is.

September 2025.

Ik kwam langs voor een fotoshoot, maar kreeg er een heel verhaal bij. Geen klassiek kapperspad, geen strak uitgestippeld parcours, wel een reeks keuzes die helemaal kloppen voor wie zij is. Laura koos niet voor de gebaande weg, maar voor een manier van werken die haar vrijheid geeft, rust brengt en ruimte laat om zichzelf te blijven.

Weg van Haar: een ander pad, helemaal van haar

Ik kwam bij Laura in het salon om enkele beelden te maken van haar manier van werken, van de sfeer, van haar plek. Wat ik niet had verwacht, was dat ik ondertussen een verhaal zou horen dat zo ver weg ligt van het klassieke kapperspad, en tegelijk zo logisch aanvoelt.

Ooh dit wil ik ook, dacht ze. en ze deed het.

Laura is geen kapster die via de traditionele weg haar salon heeft uitgebouwd. Haar verhaal begon twintig jaar geleden, heel eenvoudig. Niet omdat ze een groot plan had, maar omdat een vriendin die dag zei dat zij kapper wilde worden. En Laura dacht: ah ja, dat wil ik ook. Meer was er op dat moment niet nodig. Ze ging een dagopleiding volgen en werd kapster.

Van barbiepoppen naar echte klanten.

Er was geen ervaring, geen voorbeeld. Alleen Barbiepoppen die hun haar moesten laten knippen, en af en toe wat vlechtjes bij vriendinnetjes. Maar die ene beslissing bleef hangen. Dat was het begin.

Ze werkte vijftien jaar in dienst als kapper. Jaren waarin ze het vak leerde, haar eigen manier van werken ontwikkelde en voelde hoe het kappersleven in elkaar zit. Tot ze er op een bepaald moment vervanging zochten. En net daar kwam opnieuw een klik. "mmmmm dat wil ik eigenlijk wel doen. Als freelancer werken".


Twee dingen tegelijk.

Tegelijk had Laura ook haar eigen klanten in bijberoep. Ze werkte aan huis en wilde die klanten blijven bedienen. Ze begon te zoeken naar een formule waarin ze én vervanging kon doen én haar eigen klanten niet moest loslaten. Maar eerst moest ze een naam vinden voor haar salon. Laura vertelde spontaan dat de collega's op haar mama's werk hielpen bij het bedenken van de naam; en uiteindelijk heeft de man met de winnende naam, een heerlijke doos pralines ontvangen. Hoe leuk is dat als mensen verhalen als deze spontaan vertellen.  Daarna vond ze de mogelijkheid om een stoel te huren in een salon. En zo was haar puzzel compleet.
Weg van haar was een feit. 

 

 

In het salon waar ze nu werkt, huren meerdere mensen een stoel. Iedereen heeft zijn eigen plek. Het kan dat ze samen aan het werk zijn, maar de keren dat ik er was, stond Laura er alleen. Rustig, gefocust, op haar eigen tempo.

De wetgeving rond stoelverhuur heeft voor haar nooit echte problemen opgeleverd. Het contract werd opgesteld door de salonverhuurder en daarin was alles duidelijk afgebakend. Wat kan wel, wat kan niet, wat zit erin en wat niet. Net om geen schijnzelfstandigheid te creëren.

Ze werkt met haar eigen agenda en maakt haar eigen facturen voor haar freelance werk. Ze zou deze formule ook aanraden aan andere kappers, zegt ze, maar wel met één kanttekening: je moet tegen een beetje onzekerheid kunnen. Die hoort erbij.

Bewust koos ze ervoor om de maandag via stoelverhuur te werken, en de andere dagen freelance vervangingen te doen bij andere kappers.     
Zo creëerde ze een ritme dat bij haar past. Tijd voor de kindjes, een uurrooster die ze zelf kan bepalen....pure luxe noemt ze het.

Wat ze soms wel als moeilijk ervaart, is gevonden worden. Ze is aanwezig in kappersgroepen en online zichtbaar, maar makkelijk vind ze dat niet. Toch was net dat ook haar meest trotse moment van vorig jaar: wanneer mensen bellen en zeggen dat iemand haar heeft aanbevolen om vervanging te komen doen. Dat gevoel van erkenning, van vertrouwen, betekent voor haar alles. 

Een ander struikelblok lag bij haar prijzen. Tot vorig jaar was ze daar nog zoekend in. Wat mag ik vragen? Wat ben ik waard? Het hield haar bezig. Na de fotoshoot hebben we het daar ook even over gehad. Wat ze waard is. Wat ze mag vragen. Niet alleen van mij, maar ook van anderen kreeg ze die bevestiging. Stap voor stap verdween de onzekerheid en  begon ze haar prijzen correct te zetten. 

Voor volgend jaar heeft Laura geen lijstje met doelen dat ze wil afvinken. Ze is niet het type dat werkt met een strak plan of een vast kompas. Ze improviseert, kijkt wat er op haar pad komt. Ze heeft alles wat ze nodig heeft, zegt ze. Ze wil niet per se rijk worden. Ze is gelukkig met hoe het nu loopt. 

Wat ze wél graag zou doen, is haar manier van werken uitschrijven. Een soort gids maken voor mensen die ook zoeken naar een andere manier van werken in het kappersvak. Geen handleiding met vaste stappen, maar een eerlijke inkijk in hoe je je eigen weg kan creëren.

Terwijl ik mijn foto’s maakte, werd één ding heel duidelijk: Weg van Haar is geen toeval. Het is precies wat Laura doet. Op haar manier. Hoe zij het wil. 

Een detail dat alles zegt.

Tijdens de fotoshoot zag ik Laura aan het werk zoals ze echt is. Geen show, geen haast. Gewoon aandacht.Ze creëerde een prachtig opsteekkapsel bij een mevrouw met sterk krullend haar, geen makkelijke haarstructuur om mee te werken, maar net daar kwam haar vakmanschap zo mooi naar boven. Met rust, gevoel en precisie ontstond een kapsel dat helemaal klopte. De glimlach waarmee die mevrouw nadien buitenstapte, zei genoeg.

Wat me ook bijbleef, was dat kleine extra moment. Laura liet haar eerst ruiken aan een parfum, en verstuifde het daarna zachtjes op haar kapsel. Zo’n detail dat je niet moet doen, maar dat alles verandert. Het gaf in ‘t salon een warme, bijna intieme sfeer. Dat moment voelde gewoon juist.

Voor mij als fotograaf zijn dit de scènes die ik graag vastleg. Omdat ze tonen wie iemand is, zonder dat het uitgesproken moet worden.

Herken jij jezelf in Laura’s verhaal?

 

Vind je het soms ook zoeken naar een manier van werken die écht bij je past?

Denk je na over stoelverhuur, freelance werken of een andere salonformule, maar weet je niet goed waar te beginnen?

 

Naast fotograaf ben ik ook virtual assistant voor beautyondernemers. Ik help je graag meedenken, structureren en uitzoeken wat mogelijk is , op jouw tempo, met jouw verhaal als vertrekpunt.

 

Je hoeft het niet alleen uit te zoeken.

Soms begint het gewoon met een gesprek.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.